Μαίρη Κόντζογλου: «Η συγγραφή απαιτεί μεγάλη αυτοπειθαρχία»

Μαίρη Κόντζογλου: «Η συγγραφή απαιτεί μεγάλη αυτοπειθαρχία»

Στο νέο της βιβλίο με τίτλο «Μαγεμένες – Las Incantadas» η Μαίρη Κόντζογλου ενώνει με δεξιοτεχνία το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον, προβάλλοντας με καθαρότητα τους άρρηκτους δεσμούς του «χθες» με το «σήμερα», και τους ατέρμονους κύκλους της Ιστορίας. 

Η ταλαντούχα συγγραφέας έχει μεταφέρει με ρεαλιστικές λεπτομέρειες το πνεύμα της εποχής, τις συμπεριφορές και τις κοινωνικές συμβάσεις, τον τρόπο ομιλίας, τα χρώματα και τις μυρωδιές της Θεσσαλονίκης του 19ου αιώνα.

Μια σαγηνευτική ιστορία, βασισµένη σε αληθινά γεγονότα, που σκαλίζεται µε έρωτα και αίµα στα βυζαντινά τείχη, στα υγρά λιθόστρωτα, στις συναγωγές, στα παζάρια και στα γεµάτα θρύλους και ατµούς χαµάµ της συμπρωτεύουσας.

Πώς δημιουργήθηκε η ιδέα για το νέο σας μυθιστόρημα;

Η ιδέα ήρθε από την πρώτη κιόλας στιγμή που έμαθα για την ύπαρξη του μνημείου και το γεγονός της απαγωγής του από τους Γάλλους και συγκεκριμένα από τον παλαιογράφο Εμμανουέλ Μιλλέρ. Το πληροφορήθηκα πριν από λίγα χρόνια, πέντε ή έξι ίσως. Ομολογώ πως δεν γνώριζα τίποτα, ήταν μια ευχάριστη (και δυσάρεστη βέβαια συγχρόνως) έκπληξη. Κάνοντας μια μικρή έρευνα ανάμεσα σε φίλους και γνωστούς, διαπίστωσα πως κανείς δεν γνώριζε το γεγονός κι ας είμαστε Θεσσαλονικείς. Στη δε υπόλοιπη Ελλάδα είναι παντελώς άγνωστο. Έτσι αποφάσισα να γράψω για τις «Μαγεμένες» και την απαγωγή τους, για να το μάθουν όσο το δυνατόν περισσότεροι.

Στις «Μαγεμένες – Las Incantadas» οι κύριοι ήρωες είναι άνδρες. Πόσο δύσκολο ή εύκολο είναι για μία γυναίκα συγγραφέα να μπει στη ψυχολογία ενός άντρα;

Έπειτα από τόσα χρόνια ζωής πάνω σε τούτη τη γη, έπειτα από επαφή με τόσους ανθρώπους, μετά τη συγγραφή τόσων βιβλίων, νομίζω πως μπορώ να περιγράψω την ανδρική ψυχή. Φυσικά και την προσεγγίζω σύμφωνα με τους δικούς μου κώδικες.

Τι αγαπήσατε περισσότερο σε αυτό το βιβλίο;

Τις «Μαγεμένες» ασφαλώς –εννοώ το μνημείο–, τη Σαλονίκη στα μέσα του 19ου αιώνα και τους ανθρώπους που την κατοικούσαν.

Τα αντίγραφα των Μαγεμένων θα τοποθετηθούν στη Στοά του Αρχαιολογικού Μουσείου σύντομα. Εσείς πού θα θέλατε να τα δείτε;

Μια χαρά θα είναι στο Αρχαιολογικό Μουσείο. Αν τοποθετηθούν στο μέρος που βρισκόταν το μνημείο, όπως είναι και το φυσικό, θα βανδαλιστούν. Δυστυχώς. Αυτή είναι η πραγματικότητα που ζούμε.

Τι συναισθήματα επιθυμείτε να «γεννάτε» στους αναγνώστες σας μέσα από τα βιβλία σας;

Επιθυμώ να υπάρξουν στιγμές, μακάρι πολλές, που ο αναγνώστης θα ταυτιστεί με τα συναισθήματα ή τις πράξεις των ηρώων. Ανεξάρτητα του ποια θα είναι. Να πει «α, κι εγώ έτσι θα ένιωθα/έκανα».

Ένα από τα θέματα που διαπραγματεύεστε στα βιβλία σας είναι ο έρωτας. Θεωρείτε ότι στην εποχή που ζούμε ένας μεγάλος έρωτας μπορεί να ευδοκιμήσει;

Ο έρωτας υπάρχει πάνω σε τούτη τη γη από καταβολής κόσμου, από το αρχικό ζευγάρι, τους «πρωτόπλαστους» – αν υποθέσουμε πως πιστεύουμε σ’ αυτή την εκδοχή. Και είναι πάντα μεγάλος. Δεν υπάρχει μικρός έρωτας, από μόνος του, σαν συναίσθημα, είναι μεγάλος. Μπορεί οι εποχές να είναι «μικρές», μπορεί οι άνθρωποι να «μικρύναμε» και να φοβόμαστε να δώσουμε, όμως πάντα θα υπάρχουν άνθρωποι που θα αξιώνονται να ζούνε έρωτες.

Ποια είναι κατά τη γνώμη σας τα συστατικά μιας καλής ιστορίας;

Η αλήθεια. Και δεν αναφέρομαι φυσικά στο «μια αληθινή ιστορία» που αναγράφεται πια σε όλα τα βιβλία επειδή αυτό πουλάει, γιατί επιδιδόμαστε με μανία στο σπορ της «κλειδαρότρυπας». Ό,τι και όσα υπάρχουν μέσα σε μια ιστορία να είναι οι αλήθειες του συγγραφέα, να είναι γραμμένες από την ψυχή του.

Σας έχει επηρεάσει άλλος συγγραφέας στον τρόπο που γράφετε ή σκέφτεστε ή ζείτε;

Στον τρόπο που σκέφτομαι και ζω, ναι, κάμποσοι. Ο Τσίρκας, ο Καζαντζάκης, ο Λουντέμης, ο Μάρκες. Αν με έχει επηρεάσει κάποιος στον τρόπο που γράφω –και το θεωρώ πολύ πιθανό– να μου το πείτε εσείς, οι αναγνώστες.

Η γραφή απαιτεί πειθαρχία ή λειτουργεί αυτόματα;

Σε μένα λειτουργεί εντελώς αυτόματα. Όμως η συγγραφή απαιτεί μεγάλη αυτοπειθαρχία. Δεν ξέρω αν γίνεται κατανοητό αυτό που λέω, αλλά πρέπει να είσαι «εκεί», μέσα στο κείμενο 100%, να μην αποσπάσαι, να μη σπαταλιέσαι.

Τι πιστεύετε ότι θα μπορούσε να κάνει τους Έλληνες να αγαπήσουν περισσότερο το διάβασμα;

Η παιδεία και μόνο η παιδεία. Στο σχολείο και στο σπίτι.

Κεντρική Εικόνα: 

Μαίρη Κόντζογλου: «Η συγγραφή απαιτεί μεγάλη αυτοπειθαρχία» - Κεντρική Εικόνα


Πηγή
Ρεπορτάζ : aggelosger

Related Post